promieniowanie elektromagnetyczne (niewidzialne dla oka) o długości fali w przedziale 10-400 nm. Głównym jego źródłem jest Słońce. Do powierzchni Ziemi dociera tylko jego część, gdyż jest silnie absorbowane przez atmosferę (ozonosferę). Odznacza się dużą aktywnością biologiczną, tzn. zabija bakterie i inne drobnoustroje. Przenika do wnętrza komórek mikroorganizmów, gdzie powoduje zmiany (przerwy i pęknięcia) w budowie kwasów nukleinowych. Promienie nadfioletowe używane są do wyjaławiania powietrza. Ze względu na działanie na skórę dzieli się promieniowanie nadfioletowe na trzy zakresy: UV-A (o długości 320-400 nm; nie jest w normalnych dawkach szkodliwe i stosuje się je w leczeniu niektórych chorób skóry, np. łuszczycy; wykorzystuje się je również do stymulowania wytwarzania witaminy D u ludzi uczulonych na preparaty z tą witaminą), UV-B (o długości 290-320 nm; powoduje zaczerwienienie skóry, po którym następuje opalanie się - pigmentacja; duża dawka naświetlenia prowadzi do powstania groźnych pęcherzy), UV-C (o długości 230-290 nm; szczególnie szkodliwe, powodujące raka skóry).