warstwa atmosfery ziemskiej o największej koncentracji ozonu atmosferycznego, położona na wysokości 15-50 km nad powierzchnią Ziemi. Cząstki ozonu pochłaniają większą część promieniowania nadfioletowego biegnącego od Słońca, w ten sposób chronią żywe organizmy. Najcieńsza warstwa występuje nad równikiem, w ostatnich latach zauważono zmniejszenie się warstwy ozonowej na biegunem, tzn. tworzenie się dziury ozonowej. Przypuszcza się, że powodują to reakcje fotochemiczne tlenków azotów, chloro-fluorowęglików i fluorowców, emitowanych przez samoloty, przemysł, urządzenia chłodnicze. Związki te przedostają się do stratosfery i oddziałują z promieniowaniem nadfioletowym, uwalniając atomy chloru, które katalizują rozpad ozonu.